Maandagavond heb ik Erwin, een fantastische vriend en zeer goede wijnkenner, uitgenodigd voor een paar portretjes. Beide foto’s zijn bewerkt in Lightroom2. Merci Erwin voor het geduld !!

Al geruime tijd vraag ik me af als ik foto’s neem, hoeveel de kleuren die ik op mijn gekalibreerd scherm zie, afwijken van de werkelijkheid. Een onbegonnen werk, zelfs een onmogelijk werk… maar misschien kunnen we wel een stapje dichterbij de werkelijkheid komen. Adobe’s Lightroom heeft al een tijdje aangepaste camera profielen voor o.a. Canon en Nikon om de profielen van je camera weer te geven als je raw beelden bewerkt. Ik zat toch continu met een dubbel gevoel bij het toepassen van deze profielen. Het was telkens ‘anders’ (wat logisch is), maar ik kon zelden of nooit ‘mijn ding’ vinden bij de profielen. De Canon specifieke software leek de klus altijd beter te klaren, maar eens je de gebruiksvriendelijkheid van Lightroom ervaren hebt, kun je moeilijk nog naar iets anders overstappen.
Dus zette ik een paar weken terug toch de stap om me een X-Rite ColorChecker Card aan te schaffen en eergisteren vond ik wat tijd om de proef op de som te nemen. Die kalibratiekaarten zijn niet goedkoop en ik hoopte dus op waar voor mijn geld.
Na wat heen en weer gezoek op ‘t net, vond ik een duidelijke beschrijving ( bij Chromoholics van fors.net ) van hoe je nu te werk moet gaan met een dergelijke referentiekaart. De zon scheen buiten, wat volgens Chromoholics, één van de ideale situaties is om wat foto’s te nemen van de kaart.
Nadat ik het Photoshop script om te kalibratie uit te voeren gedownload had, nam ik 1 van de genomen foto’s binnen in Adobe Camera Raw en startte de kalibratie. Na een klein uurtje (op een MacPro QuadCore met 4GB ram) was ‘m klaar en kreeg ik als resultaat de berekende waardes :

Het resultaat bewaarde ik in Adobe Camera Raw als een xmp-sidecar file en voegde die toe aan de Lightroom Develop presets. Ik ben er nog niet uit of het mogelijk is om deze xmp file te converteren naar een profiel dat bruikbaar is in de Camera Calibration van LR, vandaar de preset.
Ik was overdonderd door het resultaat, vooral in de huidtinten en het groen van grasvelden. Zijn die Canon 5D mark II LR camera profielen nu zo verkeerd? I don’t know, maar ‘t verschil is overduidelijk. Kortom, een aanrader dus, die ColorCheckers !!
Hieronder vind je het resultaat van de ColorChecker en de Lightroom profielen. De witbalans werd juist ingesteld via een grijskaart vooraleer de profielen toegepast werden.

Nu nog eens de proef opnieuw doen in andere omstandigheden : studio, …

Afhankelijk van de sfeer, durf ik me wagen aan een extreme vorm van post-processing. ‘Extreem’ is natuurlijk een relatief begrip en je houdt ervan of je houdt er niet van. 99% Van mijn bewerkingen gebeuren in Lightroom.

Een paar dagen geleden, ben ik erop uitgetrokken om een aantal foto’s van Céline te nemen. Bij één van de genomen foto’s ben ik dan ook nogal ‘extreem’ gaan post-processen. Hieronder het resultaat. Het is dezelfde foto, op twee verschillende manieren bewerkt.

Tijdens een van de zaterdagen dat ik de jeugd bij Club Brugge aan het fotograferen was, zag ik een ‘speciale’ supporter . Deze viervoeter lag rustig bij zijn baasje rond te kijken. Toen ik me omdraaide om een paar foto’s te maken, richtte hij/zij zich op en keek me recht in de ogen.
Tegen licht getrokken en zonder flits, geeft toch wat ‘overbelichting’ op de achtergrond als je het licht op de hond goed wil hebben. Door te spelen met de vignettering en een sterk contrast, krijg je een speciaal effect achter en rond het dier.
Een van mijn persoonlijke favorieten, deze foto.

Hoe vaak hoor je niet iemand zeggen, als er een fotocamera bovengehaald wordt, “ik plak niet op een foto.” Eigenlijk ben ik dan getriggered om het tegendeel te bewijzen, maar dat lukt niet altijd.

Ik kwam op het idee om een postje te plaatsen hierover, toen ik een paar dagen geleden de foto hiernaast online plaatste: Emma plakt namelijk altijd op een foto.

Wanneer plakt nu iemand wel of niet op een foto? Een vraag die me al een tijdje ‘bezighoudt’. Meestal doen mensen, die ‘niet’ op een foto plakken, hun uiterste best om ‘mooi’ op een foto te staan. Het is precies of ze ‘anders’ willen doen dan ze gewoon zijn te doen. Als je ze kunt fotograferen zonder dat ze het weten, is de kans tot slagen en tevredenheid groter. “Als ik niet weet dat ik gefotografeerd word, heb je wel mooie foto’s.”, hoor je dan dikwijls zeggen.

Een andere mogelijke reden van ‘ik plak niet op een foto’ is soms te zoeken in het feit dat dit type mensen niet 100% tevreden zijn met hun voorkomen en daar liever niet aan herinnerd worden door een foto. Een deel i.p.v. het geheel fotograferen, kan dan hier soulaas brengen om die mensen te fotograferen.

Nu ben ik wel eigenlijk eens benieuwd of andere fotografen dat ‘probleem’ ook hebben en hoe ze het oplossen. Dus… waarom niet eens een stokje gooien naar andere fotografen?
Mijn keuze is gevallen op:

• Artur Eranosian
• Serge Van Cauwenbergh
• Tom Leuntjens

Hoe gaan jullie ‘te werk’ met het statement: “ik plak niet op een foto” ?

Gisterenavond ben ik met wat Syntra collega’s naar Oostende geweest. De ‘foor’ is altijd een interessant plekje voor fotografen, nietwaar? Tussen het vele flitsen en spelen met lange sluitertijden in, viel mijn oog op deze ‘Speed’ verlichting. Een combinatie met in en uitzoomen geeft een heel mooi 3D-resultaat. Bij een lange sluitertijd heb je wat tijd om in of uit te zoomen, wat een ‘warp’ effect geeft aan je foto.

Zondagnamiddag was een namiddagje lachen geblazen. Ik had afgesproken met Lindsay, Frederik en Liesbeth. Lindsay en Frederik wilden hun arsenaal foto’s (nog) wat uitbreiden met foto’s van hun beiden en Liesbeth en ik mochten de ‘honeurs’ waarnemen . We hadden best tot de late uurtjes kunnen doorgaan, maar helaas moest ik als Club Brugge fotograaf, ‘s avonds in Genk van de partij zijn om foto’s te nemen van de voetbalmatch Genk – Club Brugge. Een dikke merci voor deze heel toffe namiddag. Geniet maar effe van de beelden hieronder.

[kml_flashembed movie="http://blog.fotoverbeke.com/Flash/LindsayEnFrederik/loader.swf" height="530" width="670" allowFullScreen="true" base="http://blog.fotoverbeke.com/Flash/LindsayEnFrederik/." /]

Een aantal weken terug, terwijl ik foto’s aan het nemen was voor Club Brugge, vielen mijn ogen op een viertal mensen die elk op een aparte manier naar het voetbal aan het ‘kijken’ waren. Het is een momentopname, maar best grappig .

De voorlinie