Na een beginnende gezellige babbel deze morgen, begonnen we aan het verwerken van wat strobisten theorie om na een fantastische spaghetti – dank je wel Lies 🙂 – over te gaan naar een ‘on the job’ training in een bosje.
Na het uitpakken van onze statieven, Nikon en Canon flitsers, beauty dishes, California sunbounce, remote triggers, paraplu’s, … werden we op een vlotte, fotofolio stijl, deskundig onderwezen in de verschillende flitstechnieken.
Ik laat jullie effe meegenieten van een ‘serieuze’ Tom,
een ‘in actie’ Tom
en Charlotte.
Nogmaal een dikke merci aan Tom en Lies.
1. Cropping
De software die je zowel voor windows als – jaja !! – voor apple kunt downloaden is HEEL gebruiksvriendelijk en laat een hoop toeters en bellen toe. Wat vooral ongelooflijk goed is, is dat de bladzijden van het geprinte boek, eruit zien zoals je ze in de software ziet. Als je exact A3 foto’s gebruikt, zul je merken dat er rechts en onderaan een 10-tal pixels afgeknipt worden, maar ook dit zie je weer perfect gerendered in de software.
2. Witte vlekken, resolutie en scherpte
Er wordt niet extra gecomprimeerd wanneer de foto’s doorgestuurd worden. 300DPI blijft 300DPI. De foto’s worden dus ‘as is’ geuploaded. Zwarte partijen slibben niet dicht. Witte delen worden niet doorgeblazen.
3. Zwart/wit foto’s
Hier is een heel lichte kleurzweem waarneembaar. Heel veel mensen zullen het niet zien. Je ziet pas echt het verschil als je er een chemisch verwerkte zw/w foto naast legt.
4. Algemene kleurindruk
De foto’s, op mat dik papier, zijn iets meer gesatureerd dan het ‘origineel’ op mijn Spyder3-gecalibreerd scherm. Op zich vind ik dit niet erg. Je moet er gewoon rekening mee houden. Een vingervlek kun je er zo met een zakdoen afwrijven.
5. Kaft e.a.
De zwarte kunstlederen kaft met embossed letters (de naam van het koppel), geeft een heel mooi effect op die grote A3 oppervlakte. Nergens in het boek is er ook maar 1 referentie naar de firma die het boek drukt. Het enige wat je vindt, is een piepkleine barcode op het laatste blad, rechts onderaan.
6. Prijs
90 Bladzijden, A3 formaat met een zwart kunstlederen kaft en een tekstje op de voorkant voor 180euro… Een sterke aanrader wat prijs/kwaliteit betreft.
7. Afleverkwaliteit/service
Fotobuch.de is bereikbaar via de telefoon en je wordt of in het Duits, of in het Engels te woord gestaan. Het boek vertoonde geen enkele deuk nog kras. Omgeven door een plastic folie, zit het stevig verpakt in een harde kartonnen doos. Het transport in Duitsland gebeurt via DHL. In België neemt Taxi-Post het pakketje over.
Eindconclusie
Als het budget van het trouwkoppel wat beperkter moet, dan is fotobuch.de een echte aanrader. Mijn volgend trouwalbum zal ook door dezelfde firma geleverd worden. Pas dan zal ik weten of dit een eenmalige gelukstreffer is/was. Ik ben bijna heel zeker van niet.
[kml_flashembed movie=”http://blog.fotoverbeke.com/Flash/LindsayEnFrederik/loader.swf” height=”530″ width=”670″ allowFullScreen=”true” base=”http://blog.fotoverbeke.com/Flash/LindsayEnFrederik/.” /]
Getriggered door een aantal zaken (een post van Thomas, de problemen met “online print services”, heb bekijken van een zware contrast zw/w foto van Marhilde en het resultaat van een van mijn foto’s op canvas van foto.com), besloot ik dan maar een paar lijntjes neer te pennen over hoe ik naar ‘kleuren’ kijk.
Heel veel foto’s worden niet op een monitor bekeken. Hoeveel monitoren geven een foto correct weer? Hoeveel browsers geven een foto correct weer? ‘t Verschil tussen Safari en Firefox viel onlangs weer op, toen ik Marhildes foto bekeek. Als je een foto ‘bewerkt’ om ergens op een blog te zetten, dan steek je daar wat tijd in, en iedereen ziet ‘m bijna op een andere manier. Een vraag die iedereen zich wel eens stelt zeker? Ligt het aan mij, ligt het aan mijn computer, aan mijn instellingen, aan het programma, … ?
Meer en meer zie je bewerkingen die nog weinig aan het origineel raken wat kleuren betreft (vb zw/w, split tone, …) en waar de kleuren (met een bepaalde bedoeling) zelf gekozen worden.
Ik hecht zelf heel veel belang aan het vastleggen van het zwartpunt van een monitor en het feit dat er geen kleurafwijkingen zijn in het zw/w gebied. De zw/w curve hoeft niet lineair te zijn (vb. s-vormig om de contrastindruk te vergroten), als ze maar geen kleurafwijkingen vertoont (tenzij je die expliciet wil natuurlijk).
Bij (echt) zwart(#000000) mag er eigenlijk geen licht uit je monitor komen. Bij wit (#FFFFFF) komt er maximaal licht uit je monitor. Je kunt pas kleurafwijkingen voor ‘zwart’ zien als je heel donker grijs (vb #040404) bekijkt. Bijna zwart (#010101) zou je moeten kunnen onderscheiden tov zwart (#000000).
Als je een willekeurige foto naar zw/w omzet met vb. Lightroom of Photoshop, dan zou die geen ‘kleur’ meer mogen vertonen. Onderstaand plaatje heeft #040404 als ‘background’ en er zitten een aantal vertikale balken in met #010101, #0A0A0A en #191919.
En nu maar hopen dat ‘zwart’, ‘zwart’ is zeker?
De voorlinie