Een paar dagen geleden, ben ik erop uitgetrokken om een aantal foto’s van Céline te nemen. Bij één van de genomen foto’s ben ik dan ook nogal ‘extreem’ gaan post-processen. Hieronder het resultaat. Het is dezelfde foto, op twee verschillende manieren bewerkt.
Het was een fantastisch toffe dag waar we ons konden ontspannen… en ik heb 2 HEEL toffe mensen leren kennen.
De hoofdbedoeling bij het maken van dit studioportret, was sterke contrasten weer te geven op het gezicht en toch de plasticiteit te behouden.
Een softbox links en rechts, zo’n meter achter het model geplaatst, zorgen ervoor dat het licht niet tot aan de voorkant van het gezicht komt. Om het licht voldoende hard te maken, worden beide softboxen op een paar meter afstand gezet, waarbij de lichtintensiteit van de rechtse een halve stop hoger staat dan de linkse.
De degrade op de achtergrond was een serieus probleem. Het witte papier dat op de grond lag, vormde een tamelijk sterke lichtbron (door reflectie van het licht van beide softboxen) en moest daarom volledig met zwarte doek afgedekt worden. Een extra uit het center geplaatste spot op de achtergrond, verspreide zoveel licht (reflectie van muren e.d.), dat het gezicht aan de voorkant ophelderde. De oplossing bestond erin om de rechter softbox, via een reflectiepaneel, de achtergrond te laten verlichten om op die manier voldoende degrade te creëren.
Synthia, merci voor de fantastische visagie 🙂
Last but not least,… een dikke merci aan Ans. Een hele tijd in de zelfde houding staan/zitten met dezelfde blik, is niet van de poes !!
Een tijdje terug, had ik met Elke afgesproken om haar portfolio wat aan te vullen en wat buitenopnames te maken. Indien het regende op de afgesproken dag, zouden we de shoot naar een latere datum verplaatsen. Die bewuste dag regende het niet maar was het bitterkoud. We vertrokken met flitsers, statieven en andere toebehoren naar de kust.
Ter plekke besloot ik om gebruik te maken van het winterzonnetje – tamelijk laag en niet zo heel fel – en geen flitsers te gebruiken. Bij onderstaande foto’s kwam heel weinig postprocessing – buiten de kleurtemperatuur – aan te pas.
De zwart/wit foto onderging wel wat hooglichtenreductie.
Door de gele tint van de late lage winterzon, merk je na kleurtemperatuurcompensatie – zeker bij de bovenste foto – dat de achtergrond nog blauwer overkomt.
